Με το έτσι θέλω..

Γιατί έτσι θέλει και ο βυσωνάκος από 'δώ....!!!

Ένα ακόμα πρωί που τρέχω με την ψυχή στο στόμα για να πάω -που αλλού;- γαλλικά. Ανηφορίζοντας την κατηφορική Βασιλείου Ρούφου, πέφτουν στην αντίληψη μου ένα άσπρο αυτοκίνητο κι ένα φορτηγό. Μιας και σηκώθηκα στις 10 π.μ. -είναι 10.20- και τα ελληνικά πεζοδρόμια σε τέτοιες περιοχές απλώς δεν είναι πεζοδρόμια, κοντοστέκομαι για να περάσουν. Φευ! Δεν περνάνε, στέκουν ακίνητα μπλοκάροντας την από Γερμανού ερχόμενη κίνηση. Και το μυαλό μου ξύπνησε ευθύς! Ποίος γάιδαρος, με το έτσι θέλω;! Πλησιάζοντας, τα αυτοκίνητα είναι τρία και σαν αψίκορος κόρη, ερεθίζομαι. Εννοείται πως λόγο διπλοπαρκαρίσματος, δεν έχει σημασία τι λένε η πινακίδες, στην Ελλάδα είμαστε!!!, δεν χωράει ούτε κουνούπι, απ' το πεζοδρόμιο δε, δεν χωράει ούτε μονοκυτταρικός οργανισμός γιατί οι εν λόγω κύριοι που φορτώνουν τ' αμαξάκια με μελαμίνες και λοιπή ξυλεία, έχουν παρκάρει κι ένα μηχανάκι έξω απ' το μαγαζάκι. Και λέω, "Τώρα θα γελάσουμε" όταν ένα τζιπάκι στρίβει για να κατέβει.. Αλλά δεν μπορεί το άμοιρο, γιατί το εμποδίζει ένας δεκάκιλος ντενεκές ξεγάνωτος μάρκας Vernilac! Φωτογραφία δυστυχώς δεν τράβηξα, μιας και τη στιγμή που έβγαλα το κινητό ξεκίνησαν να με κοιτάνε με μισό μάτι, και σκέφτηκα τι ήχο θα έκανε η μελαμίνη σαν θα μου 'σκαγε στο κεφάλι.. Παρόλ' αυτά, θα μπορούσε να 'ταν μια πάρα πολύ ωραία κατάληξη για ένα βαρετό πρωί, ένας καβγάς με μελαμίνες, φορτηγάκια και τζιπάκια, μας τη χάλασε όμως η Vernilac, γι' αυτό όταν θα βάψω το δωμάτιο μου, θα πάρω μικρά τενεκεδάκια Vitex για να τελειώνουμε.

Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή. Πως όπου και να πας, όλοι συμπεριφέρονται σαν να 'ναι το χωριό τους, χωρίς να προσφέρουν τίποτα σ' αυτό, απαιτώντας μονίμως κι άλλα με μια αδηφαγία ακόρεστη και λυσσαλέα. Από το νήπιο που θέλει κι άλλη Barbie, στον έφηβο και τον φοιτητή που "θέλει να πιεί για να ξεσκάσει" και από το μεροκαματιάρη βάρβαρο χωριάτη, στον πολιτικό που κινεί τα νήματα. Όλοι ασύδωτοι, όλοι μηδέν..

Αυτή η πόλη, αυτή η χώρα, μαραζώνει κάτω από ρυθμούς καρναβαλικούς, γιατί ας αντιμετωπίσουμε την αλήθεια, είμαστε για τα καρναβάλια. Στην πυρά λοιπόν, στην πυρά!