Περί σουβλακίων και τσικνοπέμπτης..

12 μ.μ.
Τρέχω σαν την υστερική να προλάβω το μάθημα των γαλλικών που θα 'πρεπε να 'χει ξεκινήσει και του οποίου είμαι η μόνη μαθήτρια. Περνάω τη Γούναρη και κάτι μου βρωμάει, καρβουνίλα, ακόμα όμως δε θυμάμαι τη μέρα είναι. Νιώθω να πεινάω και κάτι μου γαργαλάει τη μύτη.. ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ! Αλλά δεν τρώω σουβλάκια, δε μ' αρέσουνε.. Μου παίρνει πέντε ολόκληρα λεπτά να περάσω τη Γερμανού, δεν αντιλαμβάνομαι προς τι ο πανικός. Και κατηφορίζοντας την Ερμού αρχίζω και σκέφτομαι.. Τι είναι γι' αυτή τη σάπια πόλη η Τσικνοπέμπτη; Και απεφάνθην.. Η Τσικνοπέμπτη δεν είναι τόσο η χαρά του συνταξιούχου που βγαίνει και μέχρι τις 12.30 μ.μ. έχει φάει 3 σουβλάκια με ψωμάκι, δεν είναι η χαρά των εφήβων που σου τσακίζουν με αφρό το μάτι ούτε η χαρά της οικογενειακής ευτυχίας καθώς το χαζεμένο σου τρέχει σα μουρλό κι εσύ φοβάσαι μην το χάσεις.. Είναι η χαρά του μερέλα, που μπορεί να βγει στους δρόμους πριν καλά-καλά ο ήλιος κεντράρει, να φάει ό,τι μπορεί και να πιεί ακόμα περισσότερο, τόσο ώστε μέχρι τις 6 μ.μ. να έχει γίνει κουνουπίδι! Αλλά είναι δικαιολογημένος! Γιατί είναι Τσικνοπέμπτη.. Κι εσύ περνάς φρεσκολουσμένη να πας στις δουλειές σου αλλά μέχρι να φτάσεις, τα μαλλιά σου μυρίζουν τσίκνα! Και στη διασταύρωση Ερμού και Καραϊσκάκη αναρωτιέσαι αν ρίξανε μολότοφ.. Αλλά συνέρχεσαι, γιατί στην αμέσως επόμενη διασταύρωση σώζεσαι ως εκ θαύματος από μανιώδη κλούβα αστυνόμιας που 'χει πατίσει τα 80, περνάει την Κανακάρη με κόκκινο και κορνάρει στους νόμιμους της Ερμού για να μην περάσουν, ενώ πεζοί βρίσκονται στη διάβαση, κι όλ' αυτά χωρίς σειρήνα.. Και το κάνει αυτό γιατί είναι η "Αστυνομία".. Ξέρετε όμως γιατί κανείς δεν αντιδράει, ε; Γιατί είναι Τσικνοπέμπτη!!!

Σ' αυτή τη χώρα που όλοι φωνάζουν χωρίς κανείς να υπερασπίζεται το δίκιο του, ο ένας πατάει τον άλλο, απλώς γιατί ο πρώτος το απαιτεί κι ο δεύτερος το επιτρέπει. Και το ερώτημα τίθεται: Τι θα κάνουμε συγχωριανοί; Γιατί αν δε φωνάξουμε, μα τον Τουτατίς, θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.....